Myrtleford

Dag allemaal, 

Wat een dag was het gisteren! Het begon redelijk maar wel een beetje koud. Na een paar kilometer gingen we een gravelweg in en het begint opeens hard te waaien en te regenen. bovendien was het de eerste 25 (!) kilometer klimmen met klimpercentages tot 18%. Dan kan je echt niet meer op de fiets zitten hoor. In de eerste 20 kilometer gaan we dan ook meer dan 900 meter omhoog. Bovenop de top is het dan nog maar 9 graden. Brrrrr. Na zo'n 40 kilometer begint het opeens ook nog eens te onweren. Brrr... Hans ziet dan opeens een werkplaats van de brandweer en daar kunnen we gelukkig nog schuilen. 

De weg is heel mooi met veel bos. We komen langs "Lake Buffalo". Een fantastisch meer midden tussen de bergen. De hele dag zien we ook niet veel auto's,  het is er een beetje uitgestorven. Geen koffie of iets dergelijks onderweg. Jammer hoor want een capucino gaat er best in.

We overnachten in Myrtleford waar niet zoveel te doen is. De camping is wel luxe want er zijn privé badkamertjes. De volgende dag, vandaag dus, is een vrije dag en hebben we de keus uit diverse routes. Ik ga in de ochtend op weg naar het plaatsje Bright. Een lekker stukje fietsen. In Bright heerlijk koffie gedronken en toen nog een stukje verder gefietst naar Wadiligong. De track is niet helemaal goed aangegeven want ik word halverwege weer teruggestuurd. Dat is niet heel erg want op de terugweg heb je altijd een ander uitzicht. Ook mooi.

Terug ben ik samen met Peter gefietst en dan krijgen we opeens het bericht dat Marcel is gevallen en erg veel pijn heeft in zijn hand. Jemig alweer iemand die is gevallen. Ik weet nog niet hoe het met hem is want hij is nu naar een dokter. 

We gaan een brug over die helemaal is versierd met allerlei hele grote kunstbloemen. Als de zon schijnt zie je de schaduw op de brug en dat is een bijzonder effect.

Vandaag is het droog en lekker warm fietsweer, 20 tot 22 graden. Hopelijk hebben we dat morgen weer. Ben nu heel benieuwd hoe het met Marcel is afgelopen. In elk geval is Thom (die op dag 2 een heup brak) vandaag heelhuids in Nederland geland. Repatriëring duurde erg lang want de verzekering deed nogal moeilijk hoorde ik. Hij heeft hier dus ruim 2 weken in een ziekenhuis en revalidatiecentrum moeten verblijven voordat hij terug mocht naar Nederland. Geen pretje hoor. 

Het is wel een reis van vallen en opstaan. Ik doe maar een beetje voorzichtig.

Tot morgen, dan ga ik naar Yakandandah. 

Groetjes van Els.